Nederlandse Toezichthouder: Hoe Uitsluitingen door Derden Werken onder de Nieuwe Wet op Kansspelen

Wie kan een verzoek indienen

Een Cruks-verzoek door een derde kan worden ingediend door een partner, familielid, curator, voogd, bewindvoerder of een andere persoon met een persoonlijke relatie tot de betrokkene. De Kansspelautoriteit gebruikt hiervoor een formulier getiteld "Aanvraag tot opname in Cruks".

De mogelijkheid voor werkgevers om verzoeken in te dienen wordt niet genoemd. En familieband alleen is niet genoeg: een familielid moet aantonen dat er een hechte persoonlijke relatie is met de persoon die ze willen uitsluiten.

Wat de Autoriteit Controleert

De Kansspelautoriteit onderzoekt het verzoek voordat ze beslist of de persoon officieel in Cruks wordt geregistreerd. Echter, het exacte bewijs dat de aanvrager moet overleggen, is niet gespecificeerd. Het exacte vereiste bewijs is niet gespecificeerd. Het onderzoek moet het recht op uitsluiting afwegen tegen het recht om niet ten onrechte te worden uitgesloten.

Wat gebeurt er met de genoemde persoon

Als de Kansspelautoriteit besluit de persoon in Cruks te registreren, wordt hun naam opgenomen in het centrale uitsluitingssysteem. Dit betekent dat online casino-aanbieders in Nederland verplicht zijn deze persoon te weerhouden van toegang tot of inloggen op hun gamingplatforms. De betrokken persoon wordt opgenomen in het centrale uitsluitingssysteem.

Maar de procedure voor het daadwerkelijk informeren van de uit te sluiten persoon is allerminst duidelijk. De bronnen vermelden alleen dat een registratie eerst bij de politie moet worden gemeld, waartegen bezwaar gemaakt kan worden, maar specificeren niet wanneer de uit te sluiten persoon over de maatregel wordt ingelicht.

Even onduidelijk is of de uit te sluiten persoon persoonlijk wordt gehoord voordat de casino-autoriteit een besluit neemt over het verzoek van een derde. Als deze specifieke procedure is vastgesteld, is deze waarschijnlijk weggelaten in de wijziging, waardoor deze niet voorkomt in de doorzochte bronnen.

Hoe het Besluit kan worden Betwist

Als iemand het niet eens is met zijn registratie in Cruks, kan hij binnen zes weken, te rekenen vanaf de datum van kennisgeving, bezwaar maken bij de Kansspelautoriteit. De bezwaarbrief moet bevatten: naam en adres van de bezwaarmaker, de datum, een kopie van het besluit of een beschrijving ervan, en de gronden voor het bezwaar. Het besluit wordt geacht te zijn betekend als een kopie van het beschikking is afgeleverd aan de geadresseerde, correct geadresseerd en per aangetekende post is verzonden, of per e-mail naar het geregistreerde e-mailadres. Een persoon kan ook bezwaar maken als "derde-belanghebbende", zelfs als het besluit hem niet persoonlijk betreft, maar hem direct raakt.

Cruciaal is dat een bezwaar de uitsluitingsmaatregel niet automatisch opschort. Het register is bedoeld om preventieve bescherming te bieden tegen casino-aanbieders.

Van Bezwaar naar Rechtbank

Nadat de Kansspelautoriteit haar beslissing op het bezwaar heeft gegeven, kan de betrokken partij binnen zes weken, te rekenen vanaf de datum van de uitspraak, verder in beroep gaan bij een Nederlandse rechter. Maar net als bij de bezwaarprocedure is de wreedheid van deze regeling dat de initiële afkoelingsperiode van zes weken geen invloed heeft op de mogelijkheid van de derde partij om door te gaan met het blokkeren van de internettoegang van de gokker. Als de concrete uitsluitingen niet worden teruggedraaid, kunnen de interactieve voordelen van registratie in het systeem via rechtszaken worden betwist, met mogelijkheid van beroep.

Dit roept vragen op over de effectiviteit van uitsluitingswetten. Veel gokverslaafden zoeken een uitweg. Misschien door een verstoord oordeel weten ze dat wat ze doen een probleem is, ook al niet het hele uitgangspunt van legaal gokken. Simpelweg worden uitgesloten van internet als meest effectief beleid voor responsieve blokkadesystemen werkt alleen om directe toegang te voorkomen, en niet om iemand te helpen een verslaving te overwinnen. In een moderne samenleving van de eerste wereld bevinden we ons in de top van sociale vangnetten, waardoor zij die niet zelfstandig kunnen functioneren met respect worden opgevangen, om nieuwe kansen te krijgen. Het is niet zo dat het uitsluiten van de zelf-handicappende verslaafde uit de gamingindustrie van de samenleving op zich zo slecht is – het helpt hen alleen niet, want ze kunnen ondergrondse activiteiten gaan zoeken, wat weer een heel ander scala aan problemen oplevert voor juist de persoon die we zouden moeten beschermen.